A. SERA ÖZBAŞAR

Düşler

Bir tarihte okumuştum. Her ülkede yaşanların kendine göre ülküleri var.

Büyük Amerikan rüyaları [i]

1930’lu yıllarda “Her tencereye bir tavuk” ile başladı; 1940’larda “Her garaja bir otomobil”; 1950’lerde “Her oturma odasına bir TV ve her çocuğa çocuk felci aşısı”; 1960’larda “Her yetişen gence yüksek öğrenim”, 1970’lerde “Her başvuruya bir iş” ile devam etti; 1980’lerde “Her çalışma masasına bir bilgisayar”, 1990’larda “Her evden bilgi süper yoluna erişim” halinde ifade edildi; 2000’li yıllarda “Kansere çare ve her işyerine bir (Amerikan Ulusal Kalite Ödülü olan) Baldrige Ödülü” olarak şekillendi..

Dikkatimi bir şey çekti. 1930’lardan bu yana geçen süre içinde makroya yönelik nesnel hedefler (otomobil, TV, bilgisayar) sanal hedeflere indirgenmiş – eğitim, bilgi, sağlık, kalite rozeti.   

Onların kısmetine bunlar düşmüş. Bizim kısmetimizde neler var acaba? Bir fırsatta onlara bakacağım.

 


[i] Michael Lewis, “Leadership for Strategic Impact: The Missing Link Between Quality, Value, Excellence and the Great American Dream,” ASQC 50th Annual Quality Congress Proceedings, May 13-15, 1996.

16 Kasım 2019
Captcha işaretlenmemiş.
Yazarın Diğer Yazıları
Aykut: In memoriam

25 Kas 2019

Perde inerken (2)

23 Kas 2019

Perde İnerken

22 Kas 2019

El ele kol kola 2

21 Kas 2019

El ele kol kola

20 Kas 2019

Müşteri paydaşın kaygısı

18 Kas 2019

Düşler

16 Kas 2019

M den Z ye davranış kokteyli

15 Kas 2019

Yöneticilik

14 Kas 2019

A dan İ ye yöneticilik 2

12 Kas 2019