AYFER TUZCU ÜNSAL

DOĞAYI BİLİNÇLE YAŞAMAK…

Doğal yaşamaya çalışıyorum. Epeyi öğrendim de… Uzun yıllardır sirkemi kendim yapıyorum. Dört seneden beri evdeki sebze ve meyve artıklarından kompost üretiyorum. Yakın zamanda yaptığım en belirgin şey ise ekşi maya ile ekmek yapmak. Sanıyorum birinci basamaktan ikincisine çıkabilirim.

Doğada bulunan tüm meyve, tahıl ve bakliyatın kabuğunda kendisini mayalayacak bakteri veya enzim mevcut. Buğday da bu tahıllardan birisi. Şimdiye kadar bir iki kere kendi mayamı üretip, ekmek yapmayı denedim, pek başarılı olamadım. Geçtiğimiz Mart ayı içinde Adana’da Slow food ekibinin düzenlediği bir pazara gittim, ekşi maya ile yapılmış ekmekler satıyorlardı, aldım. Sonra baktım ki bir hanım maya da satıyor. O zaman için esaslı bir fiyat ödeyip aldım mayayı. 10 senelik olduğunu söylemişti. Satan hanımın tavsiyesi doğrultusunda besledim, ancak onu kullanarak ekmek yapmaya fırsatım olmadı. Derken, seyahat etmek zorunda kaldım, maya evde buzdolabında bekledi beni. Dönüşte Musa Bey’i arayarak yardım ve cesaret aldım, ekmek yaptım ve başarılı oldum. Sonrasında da devam ettim. Bana tavsiye edilen birinci şey: “ilk başlarda sakın kepekli un ile deneme, başarısız olursun moralin bozulur. Ayrıca kepekli un ile yapacağın mayayı kepekli un ile üretmelisin.” Tavsiyeleri dinledim ve kepekli una dokunmadım, hep beyaz un ile yaptım ekşi maya ekmeğimi. Aradan geçen altı ay içerisinde doğal maya kullanmasını öğrenmiş hissediyorum kendimi. Fotoğrafta gördüğünüz ekmeği yenebilir hale getirmek için 36 saat gerekiyor. 36 saat boyunca bizzat ilgilenmiyorsunuz, dinlendiriyorsunuz örneğin, ama aklınızın fikrinizin ekmekte olması gerekiyor. Saati doğru takip etmek gerek. Kısacası sabır işi ekşi maya ekmek üretmek. Az daha yazmayı unutuyordum, un da çok önemli ekşi maya ekmek yapımında. Çarşıda satılan herhangi bir un ile yapamıyorsunuz ekşi maya ekmeğinizi. İçerisine koruyucu madde ilave edilmemiş un gerekiyor… Bu tür ürünleri satan firmalar var, oralardan alıyorum unumu.

Artık çok sevdiğim küncülü/susamlı pideyi bile severek yiyemiyorum. Kimyasal mayanın o belirgin tadı rahatsız ediyor beni. Eskiden, “Acaba şu ekmeğin tadı nasıl?” diye merak ederdim. Şimdi tatmıyorum bile. Ekşi mayaya, ilaç katılmamış una o kadar alıştım ki… Tavsiye ederim.

thumbnail

thumbnail-3

thumbnail-2

thumbnail-1

Fotoğraflarda gördüğünüz ekmekleri farklı tarihlerde yaptım. Sanki birbirinin aynısı gibi duruyor. Ama değil, her biri farklı… bir hafta ara ile yaptığım ekmekler bunlar.

03 Ekim 2022
Captcha işaretlenmemiş.
Yazarın Diğer Yazıları
FARKLI KÜLTÜRLERDEN ÇOCUKLUK ANILARI

05 Ara 2022

HABiB BASUS/ BİR ANTAKYA SEVDALISI (2)

30 Kas 2022

HABİB BASUS, BİR ANTAKYA SEVDALISI (1)

28 Kas 2022

ZEYTİN’İN ANAVATANINDA PEK GÜZEL BİR MÜZE

21 Kas 2022

Oktay, Kuş cenneti ve de İsmail Zubari…

14 Kas 2022

ABİM, ERDEM SAHİBİ BİRİYDİ

09 Kas 2022

Gaziantep gezimin yiyecek kısmı

07 Kas 2022

Taze börülceli bulgur pilavı

31 Eki 2022

Yer Fıstığı deneyimleri

24 Eki 2022

Babam ve arkadaşları

22 Eki 2022